Hier wil ik afscheid nemen …

Afscheid nemen. Alles gaat goed met je leventje, je hebt alles perfect – of iets minder prefect – onder controle. En zo mag en zal het voor eeuwig en altijd verder kabbelen.

En dan slaat het noodlot ongenadig toe. En moet je afscheid nemen. En neen, je had het niet zien aankomen, en ja, het doet zo oneindig veel pijn. En wat voor zin heeft het leven nog, nu zonder je geliefde. 

Maar je onthoudt ook die mooie plaats waar je kon afscheid nemen, Hofheide, waar je, niettegenstaande je verdriet, zoveel liefde en warmte terugkreeg. Liefde en warmte van die lieve mensen, die de tijd namen om naar jou te luisteren, die hemel en aarde verzetten om voor jou en je geliefde een mooi afscheid mogelijk te maken. 

En je wordt aangezogen, naar waar je het laatste was, nog even samen met, naar die plaats waarvan je voelt dat je er altijd welkom bent, en je kan en mag er je verdriet laten zien, het doet soms wonderen, eens goed kunnen uithuilen, je niet hoeven te schamen, …

Maar Hofheide, dat is niet alleen afscheid, dat is ook nieuw leven, en ja, nieuw leven, het kan ook en zeker hier, het is of ook de beestjes aangetrokken worden naar deze liefdevolle plaats. En je ziet dat het leven, ondanks je verdriet nog mooi kan zijn. Mooi, met je litteken op je hart, maar toch nog mooi. Mooi, en de moeite waard om nog geleefd te worden.

En als je dit nieuwe leven opnieuw echt kan en wil zien, dan kom je maar af, naar Hofheide, met veel liefde en warmte zullen we je koesteren, je dromen een plaats geven, je dat duwtje in de rug geven, die schouder zijn die je af en toe nog nodig hebt …

Veel liefs van het Hofheide team

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x